ÖĞRETMENLER GÜNÜNE ÖZEL...
23/11/2008| ...ÖĞRETMENLER GÜNÜNE ÖZEL... |
Yüce önderimiz Cumhuriyet'imizi gençlerimize, gençlerimizi de değerli öğretmenlerimize emanet etti. Onun bu emanetine sahip çıkan tüm öğretmenlerimizin Öğretmenler Günü'nü kutluyor, önlerinde saygı ile eğiliyoruz... MAVİ GÖZLÜ OĞULLARIM VAR BENİM,KARA GÖZLÜ KIZLARIM VAR: EN KÖTÜ ANLARIMDA BİLE,YÜZÜMÜ GÜLDÜRÜRLER, TILSIMLIDIR ONLAR, İYİ Kİ VARLAR ! DÜNYAMA NE DE ÇOK ŞEY KATARLAR, UÇARLAR BANA DOĞRU VE KONARLAR ÜZERİME CANDAN,MASUM SEVEREK AH BİLSENİZ HEPSİ RENGÂRENK BİR KELEBEK.  MASUM ,YÜZLERCE ÇOCUK VARDIR OKULDA; EĞİTİLMEYE,ÖĞRETİLMEYE AÇ TAMAMLANMAYA, İŞLENMEYE HAZIR BEKLEYEN... NİCE ÇOCUK VARDIR UMUTLARI YARINA SAKLI CAN ÖĞRENCİLERİM ADLARI DA BENDE SAKLI.  Öğretmen Olmak İstiyorum Ben öğretmen olmak istiyorum. Ben, şairimin mısralarında dil, Genç kızımın gergefinde nakış nakış gül, Aşığımın sazında tel, Öpülesi bir el olmak istiyorum: Ben, öğretmen olmak istiyorum... Ben, çaresizliğin filizlendiği yerde ümit, Korkunun mayalandığı yerde yürek, Güçsüzlüğün güçlendiği yerde bilek olmak istiyorum; Ben, öğretmen olmak istiyorum... Şu öksüz yavruya sımsıcak kucak, Şu yetim çocuğa yanan bir ocak, Çorak toprağa yağan yağmur, Azgın sulara bend, Mehmed?imin elinde çağlar açan kılıç, Doktorumun elinde derman saçan neşter Mimarımın,mühendisimin elinde pergel, cetvel, Ben ana ben baba, Ben Fatih, ben İbni Sina, Ben Mimar Sinan olmak istiyorum: Ben, öğretmen olmak istiyorum... Ben öğretmen olmak istiyorum... Vatan evladına Türklüğü öğretmek için, Ben öğretmen olmak istiyorum İstiklal marşını gururla söyletmek için, Ben, öğretmen olmak istiyorum Milletimi ?muasır medeniyet seviyesine? yükseltmek için... Ben,zehirli mantarların, Deve dikenlerinin , Ayrık otlarının boy attığı verimsiz bir toprak değil, Ben; Kırlarında elvan elvan çiçeklerin açtığı, Dağlarında hür kuşların uçtuğu, Pınarından susayanın içtiği, Yollarından yiğitlerin geçtiği, Çiftçisinin başak başak kardeşliği biçtiği Bir vatan olmak istiyorum: Ben öğretmen olmak istiyorum... Ben öğretmen olmasam diyorum... O zaman kim öğretir güzel Türkçe?mi Henüz anne diyen dillere, Kim öğretir insanlığı,duyguyu genç nesillere, Kim öğretir büyüğünü saymayı, Küçüğünü şefkat ile sevmeyi? Ben öğretmen olmasam diyorum... O zaman şu körpe fidan Nasıl öğrenecek sert rüzgarlara göğüs germeyi, Nasıl öğrenecek , çiçek açıp meyve vermeyi? Şu gelinlik kızım , Şu bıyıkları yeni terleyen delikanlım Kimden öğrenecek insan gibi sevilmeyi, sevmeyi; Vatan için,millet için ,bayrak için Göz kırpmadan ölmeyi? Ben öğretmen olmalıyım diyorum; Çünkü vatanımı severim, Çünkü bilirim vatan için ölmesini... Alnımda şeref tacıdır Tarihim,Cumhuriyetim,Türklüğüm... Ben öğretmen olmalıyım diyorum; Çünkü heyecan veriyor bana Şu çeşme, şu kervansaray, şu cami, şu türbe; Şu davul, şu zurna, Şu halay, şu horon, şu bar, şu zeybek... Bana heyecan veriyor Anamın yazmasındaki oya, söylediği ninni , ağıt. Tat alıyorum ekmeğimden, aşımdan Gurur veriyor bana milli kültürüm... Ben öğretmen olmalıyım diyorum; Çünkü biliyorum affetmesini, Biliyorum asil duygularla insanları sevmesini... Ben öğretmen olmalıyım diyorum; Çünkü inkar etmiyorum tarihimi Hor görmüyorum geçmişimi, Atalarım önümde en büyük rehber diyorum. Çünkü ben özenmiyorum İnsana , insanlığa saygı duymayan hiçbir fikre, Çünkü ben bel bağlamadım Örfüme, adetime, dinime ters düşen çirkinliklere... Sen öğretmen olmalısın kardeşim; Sen namussun, vicdansın, adaletsin... Sen müsbet ilimsin kardeşim Sen irfansın, inançsın geleceğimi aydınlatan... Sen, buram buram tüten vatan sevgisi, Sen, burcu burcu kokan Türklük duygususun. Sen öğretmen olmalısın kardeşim, Sen öğretmen olmalısın... Biz öğretmen olmalıyız kardeşlerim; Biz görmeyenlere göz, Duymayanlara kulak, Yürüyemeyenlere ayak olmalıyız... Biz öğretmen olmalıyız kardeşlerim kızıyla, erkeğiyle Layık olabilmek için ?Öğretmenler, yeni nesil sizin eseriniz olacaktır? diyen Ulu önder Atatürk?e... Biz şairlerimizin mısralarında dil, Genç kızlarımızın gergeflerinde nakış nakış gül, Aşıklarımızın sazlarında tel, Öpülesi bir el olmalıyız : Biz öğretmen olmalıyız. M. Nejat SEFERCİOĞLU ÖĞRETMENİM Bir gün Eğer birgün arkana bakarsan Beni bulacaksın, mutlu olacaksın. Gün ışığı vuracak üstüne, Aydınlık dolacak yüreğin, Bahtiyar olacaksın, nur olacaksın! Her şeyde var olacaksın, Var seninle bulunacak Sonsuz olacaksın. Ben sen olacağım, sen ben olacaksın. Köy yollarında, yayla rüzgârında Bazen bir demet olacaksın kristal vazolarda, Toprağa düşen bir tohum olacaksın, Sen toprak olacaksın, ben sen olacağım, Ben rüzgârın olacağım, Sen kokusunu rüzgârın aldığı bir çiçek. Bıraktığın yerden ben alacağım, öğretmenim, İlim mührünü, irfan bayrağını, Meydanlar yiğitsiz kalmayacak, Aydınlık geleceğin neferi ben, ben olacağım, Türklüğün onuru sen, sen olacaksın Öğretmenim... Ayşe BÜLBÜL ÖĞRETMENİM Bütün karanlığın ulu güneşi, Her gece gönlüme dol öğretmenim. Kim ki çıkmak ister ömür dağına, Ancak senden başlar yol öğretmenim. Hep çürüsün sana küfreden diller, Kökten kopsun sana taş atan eller, Senden küçük güzellikler, güzeller, Sendeki bir başka hal öğretmenim. Satır satır düşüncemde kanımsın, Kanımın içinde başka canımsın, Yaradandan sonra küçük tanrımsın, Sende hikmet, kudret bol öğretmenim. Adaletin A harfini sen yazdın, Zorluklaları sen öğrettin, sen çözdün, Hesabı keşfettin, atomu ezdin, Sana tüm engeller kul öğretmenim. Sen ağlarken ya ben nasıl güleyim? Rehbersiz menzili nasıl bulayım? Eline, gönlüne kurban olayım, İşte bir canım var, al öğretmenim. Mahzuni sızlanır övgüm az diye, Benden neler çektin, oku, yaz diye, Gene yatır dizlerine saz diye, Beni ölene dek çal öğretmenim... AŞIK MAHZUNİ ŞERİF  KÖY ÖĞRETMENİ Ben bir köy öğretmeniyim, Anlımda ışık, Gözlerimde nur Alıp götürmeyin beni şehirleri Götürmeyin ne olur. Bir köy öğretmeniyim, Katıksız duygular içinde yaşarım. Çıplak ayaklar basar yüreğime, Onları tutar, okşarım. Bir köy öğretmeniyim, Çaresizlik ekmeğim, keder gözyaşım, Umut ve sevgiyim çarpan kalplerde, Dağlardan daha çok yücedir başım. Ben bir köy öğretmeniyim, Evlerde motif, dillerde destan Gölgesi düşer ay-yıldızın üstümüze, Ve gönüllerde büyür vatan  Öğretmenim Ben Kar demedim, kış demedim yollarda Emek verdim, sizin için yürüdüm Can oldum ben, o incecik kollarda Işık oldum, için için eridim Köy yolları ilk durağım oldu da İlk yıllarım, o yollarda kaldı da Okul zilim, o ellerde çaldı da Şimdi geçen o günleri özledim Muşta Figen, yıllar önce canımdı Sonra Elvan, benim mutlu anımdı Cıvıl cıvıl, çocuklarım benimdi Haber saldım, güllerime gel dedim Elif, Caner, Merve hani güllerim Açık kaldı, buz tuttu da kollarım Kuşlar konmaz, yapayalnız dallarım Ayrı kaldım, beni hemen bul dedim. Anadolum, çocuğumun beşiği Okul yolum, geleceğin ışığı Bu can sizin, güzelliğin âşığı Gözün yaşı, bitsin dedim, sil dedim Kar demedim, kış demedim yollarda Terler döktüm, sizin için yürüdüm Hayat oldum, o incecik kollarda Ben Öğretmenim Ali YÜCEL Ben, kalem ve kâğıdın ölümsüz hikâyesiyim. Ben, takvimsiz beşinci mevsimim. Benim fırtınalarım yapraklarlabarışıktır. Benim gecelerim aydınlık, gündüzüm rengârenk. Dağlarımkorkusuz, şehirlerim sessiz...Yağmurum ıslatmaz, kışım üşütmez...Nasılsöylesem; Kafdağının yolunu pusulasız ben bilirim. Sessiz çığlıkları ben duyarım. Benimle kıyıya vurur köpüksüz dalgalar.Benimle şenlenirKuş uçmaz, kervan geçmez yollar. Benimle coşarkurumuş çaylar...Nasıl söylesem; ummana dökülen nice susuz ırmaklarıben bilirim. Ben âmâyım, sevginin dilini görürüm; ben sağırım, sevginin diliniduyarım. Dağların alın yazısını ben okurum. Gülün nazını ben çeker,dikenini ben anlarım. Bende aydınlığa çıkar yolunu yitiren karanlıklar.Benimle söner dumansız yangınlar...Nasıl söylesem; nice mumdangemilerin ateşten denizi geçtiğini ben bilirim. Benimle şâha kalkar gem vurulmaz atlar. Kurumuş ağaçlar benimle gökkuşağına tutunur. Bende hayalin gökdelenleri yükselir depremsizdiyarlara...Nasıl söylesem; kanatsız nice kuşların gökyüzüne çıktığınıben bilirim. Benimle dövüldü demir, benimle biçildi kumaş. Dağlar benimle alçaldı,sular benimle yükseldi. Karanlığın diline kilit vuran benim; benimleçoğaldı aydınlık. Benimle yükseldi medeniyetin her basamağı...Nasılsöylesem; suyun insanı boğmadığını, ateşin insanı yakmadığını benbilirim. Saygıdeğer büyüklerim, işte benim eserim. Beni eserimin gölgesinde unutmayın! Nasıl söylesem: Ben ÖĞRETMEN im. __________________ ATATÜRK VE ÖĞRETMENİM Sevgili öğretmenim Heyecanla beklerdik seni her sabah "GÜNAYDIN" derdin, seslerin en güzeliyle, "BUGÜNKÜ KONUMUZ" diye, başlardın söze Kara tahta Önünde akbilgilerle Çırpınırdın, birşeyler öğretmek için bize. "BAYRAK" derdin öğretmenim Heyecandan dalgalanırdı sesin BAYRAK gibi "ATATÜRK" deyince coşardın sen Yatağına sığmayan IRMAK gibi. "ATATÜRK" deyince öğretmenim Nefes almaz seni dinlerdik Anlatırdın hayatını devrimlerini Cepheden-cepheye koşardın sen Daha bir büyürdün gözümüzde Sanki ATATÜRK'Ü yaşardın sen. Ellerinden öperim öğretmenim. En güzel duygularla en güzel bilgilerle Yetiştirdin bizi Şimdi içimizde inanç başımızda BAYRAK Bu Yurt sevincimiz tasamız bizim ATATÜRK ilkeleri en büyük yasamız bizim ATATÜRK yolundan dönmeyiz biz MEŞ'ALEMİZ ATATÜRK sönmeyiz biz... Özkan GÖNLÜM  KÖY ÖĞRETMENLERİ I Yurdumuz uçsuz bucaksız, Gökte yıldız kadar köylerimiz var. Ama uzak, ama harap, ama garipsi.. Alın benim gönlümden de o kadar. Uzak köylerimizde kuşlar gibi Her sabah çocuklar size uçar. Ama küçük, ama büyüyen, ama güleç.. Alın benim gönlümden de o kadar. Siz kara göklerin yıldızları, Işıtın yurdumuzu sabaha kadar! Ama düşe kalka, ama yiğit, ama umutlu.. Alın benim gönlümden de o kadar. II Çemişkezek'te, Patnos'ta, Malazgirt'te doğanlar! Malazgirt'e, Çemişkezek'e, Patnos'a gitmezseniz, Çocuklarınız öksüz kalır, yetim kalır, Köylere ışık iletmezseniz. Dağlara, vadilere, ovalara Tesbihler gibi saçılmış köyler, Rüzgara karşı bir bayrak, Sevinçle türküsünü söyler. Sevinçle türküsünü söyler Bir idare lambası küçük, solgun. En azından üçyüz pare dam Umudu en azından üçyüz çocuğun. Ve onlar saçları uzamış, Çatlak ellerinde çıkınları, Üç saat, dört saat ötelerden Yorgundur, sessizdir akınları. Ve onlar, yıldızlar gibi Gözleri ışıl ışıl yananlar. Oyuncak için değil, kağıt, kalem Kitap için gizlice ağlayanlar. Ve onlar aşıktan bilya, Sopadan at yapanlar. Kurt yavruları gibi, kuzular gibi Dağ başlarını çınlatanlar. ........ Çemişkezek'te, Patnos'ta, Malzgirt'te doğanlar, Bütün bunları düşünmelisiniz. Yüce ırmaklar gibi sessiz, sürekli Kağnılarla, arabalarla, kamyonlarla Akıp köylere gitmelisiniz! Yurdumuza ışık iletmelisiniz... Cahit KÜLEBİ             ŞEHİT ÖĞRETMEN NOTLARI Öğretmenim; Nurlu ışıktan mühürüm, Karanlığın alnında. Nice kara saçlı geceler, Benle kavuşur Kavuşur aydınlığıma. Bitmez benim baharım, Toprak benim, tohum benim; Sevgi ekerim gönüllere. Her yeni gün yeniden büyür, Taşar sevgim evrene. Sel olur çağlar bu sevgi; Edirneden Ardahana Fırat olur akar akar... Susuzluk yangını Harrana. Öğretmenim; Ağırdır yüküm. Sabırdır, inançtır, Aydınlıktır... Bugündür, yarındır, Yarına taşıdığım. Öğretmenim; Bingölde uzun hava, Kırşehirde bozlakım, Aydında zeybek, Bitliste halayım. Bilmem daha anlatayım mı ? Sarıkamışta kar kızağında, Mardinin yolsuz bir mezrasında, Bir yiğitlik öyküsüyken yaşamım, Kahpe kuşunlar sırtımdan saplanır, Zap suyuna dökülür ağıtlarım. Şehitlik tutar beni, Düşürmez yere yüreğimi, Ama ne çare! Yetim kalır çiçeklerim. Öksüz kalır çocuklarım, Ve ağlarken taşan gözleri Bir Dicle olur... Durmuş Ali ÖZBEK  CAN ÖĞRETMENİM Pırıl pırıl meşalesin durmadan yanan, Canım öğretmenim, CAN ÖĞRETMENİM. Öyle bir abidesin ki hiç yıkılmayan, Canım öğretmenim, CAN ÖĞRETMENİM. Okumayı, yazmayı, doğru olmayı, Küçüğe sevgi, büyüğe saygı duymayı, Bir karış vatan toprağı için ölmeyi, Sen öğrettin bana, CAN ÖĞRETMENİM. Sevgiyle, bilgiyle yoğurdun bizi, Bu azimle aştık cahillik denizini, Barışın güvercini, doğruluk hazinesi, İnan ki sensin, CAN ÖĞRETMENİM. ATATÜRK çocuklarıyız, bizlere güven, ATATÜRK'ün yolu yolumuz diyen, Sönmeyecek bu meşale ebediyen, Seni seviyorum, CAN ÖĞRETMENİM ... Hacı ÖZTÜRK |
0 yorum yazılmıştır